Ik fantaseer soms hoe het verder gaat. Want de meest gestelde vraag in schoolklassen is: 'Hoe vaak ziet u de Koning?'. En ik stel me voor dat de nieuwe commissaris van de Koning in Drenthe dan naast de burgemeester aan de stoeprand staat voor een 'protocollaire ontvangst'. De motoragent rijdt langzaam voorbij. De grote auto stopt. De deur zwaait open. De Koning stapt uit en wordt hartelijk begroet door zijn commissaris in Drenthe met een vrolijk 'Moi, Majesteit'. Ik zeg niet dat het ongepast is. Maar het vergt wel lef.

een vrolijk 'Moi, Majesteit'. Ik zeg niet dat het ongepast is.

Het woord 'moi' hangt hier in de lucht. Ik begin dan ook met een welgemeendmoi aan iedereen. Want dit is een prachtig mooie dag voor het Drents parlement. Vandaag vieren we niet alleen de start van een nieuwe ambtsdrager in een eerbiedwaardig ambt, maar ook het thuiskomen van iemand die het Noorden in hart én hoofd draagt: de nieuwe commissaris van de Koning in Drenthe, Agnes Mulder. Een dame met lef.

Twaalf

En opnieuw fantaseer ik hoe het verder gaat. Kijk, daar zitten ze met z’n twaalven om de tafel. Ergens in het land, in een provinciehuis of het IPO-pand. Standaard kantoormeubilair. Koffie of thee, koffiemelk, suikerstaafjes, misschien een speculaasje. Meestal tien mannen en twee vrouwen. Ze houden het meestal beschaafd. De één wat gedrevener, de ander wat rustiger. Er worden blikken uitgewisseld, wenkbrauwen opgetrokken, soms zelfs ogen gerold. Ze laten elkaar uitpraten - meestal. En ja, er wordt ook gelachen. Nederland onder het systeemplafond, zoals Marcel van Roosmalen dat ooit spottend noemde.

Ik realiseer me dat ik als spreker tussen de gasten en de borrel insta. Ik snap dus dat iedereen denkt: waarom nu nog deze beschrijving? Maar het is de reden waarom ik Agnes mag toespreken. Omdat ik als oudste, als 'doyen', onze jongste bediende mag verwelkomen in een behoorlijk exclusieve club. De kring van Commissarissen van de Koning.

De kracht van die club zit niet in de tafel of de koffie, maar in de mensen en in de provincies die zij vertegenwoordigen. Twaalf provincies, ieder met een eigen karakter, kleur en geluid. Van Zeeland tot Groningen, van Limburg tot Overijssel. Het geheel werkt alleen als geen enkele smaak ontbreekt. En daarom is het zo goed dat Agnes vanaf vandaag de stem van Drenthe inbrengt in dat gezelschap.

Noorderling

Die rol past haar. Omdat ze sprekend lijkt op het portret dat 3400 Drenten van haar gaven in de profielschets. Omdat ze Drenthe kent, niet van papier maar van binnenuit. Agnes woont al jaren in Assen, was lid van de gemeenteraad en van Provinciale Staten. Ze kent de mensen, de cultuur en het landschap. En ja, ook de TT - al hoop ik dat ze Drenthe daarnaast ook geregeld op fietse verkent - mijn favoriete vervoermiddel in Drenthe.

Dat Agnes is geboren in Hardenberg en studeerde in Groningen maakt haar niet minder Drents. Het is winst, net als haar werk bij de Noord-Nederlandse Kamer van Koophandel en later bij VNO-NCW MKB Noord. Het maakt haar niet alleen een Drent, maar ook een noorderling. En dat is meer dan een geografische aanduiding; het is een manier van kijken en samenwerken.

Die schopt het nog ver. Die zien we nooit weer!

Daarbovenop komt haar grote landelijke ervaring. Na ruim elf jaar in de Tweede Kamer kent Agnes de weg en de mensen in Den Haag en Brussel. Dat is geen overbodige luxe. In Den Haag timmeren ze op dit moment weer een kabinet in elkaar. Noord-Nederland heeft daarin veel te bieden, maar ook veel te verwachten. En kansen benutten vraagt aandacht, timing en mensen die bruggen kunnen slaan tussen regio en rijk. Agnes staat bekend als een doorpakker en verbinder, met kennis van overheid én bedrijfsleven. De noordelijke lobby (die ze al van binnenuit kent) kan haar inzet goed gebruiken.

Hard gelach

Ik deel iets persoonlijks met de aanwezigen. Ik heb een zwak voor goede betrekkingen met mijn buurvrouwen. Agnes' voorganger, Jetta Klijnsma, kwam ik decennialang overal tegen. En met Agnes herhaalt zich dat patroon. We hielden zelfs samen toezicht op een Friese onderwijsinstelling. Met groot succes!

Maar onze wortels zijn dieper. We gaan terug tot in de jaren negentig. Van de vorige eeuw! Plaats delict: Groningen, bij de politieke jongerenorganisatie van het CDA. Ook toen al viel op dat Agnes snel doorhad waar het over ging: fris, verstandig, direct en slim. Iemand die prioriteiten stelt en geen problemen maakt waar ze niet nodig zijn. We dachten toen al: 'die schopt het nog ver'. En toen verdween ze in het bedrijfsleven. Trainee bij een grote bank. ‘Zie je wel', zeiden we. 'Die schopt het nog ver. Die zien we nooit weer’…

Met Agnes Mulder is het altijd een hard gelach.

Maar dat viel mee. En in de afgelopen jaren heeft Agnes in vele rollen laten merken dat ze pal staat voor de noordelijke belangen. Meer dan eens waren de meest gevoelige Groningse belangen - die van de gaswinning - in goede handen bij een vrouw uit Drenthe. En Agnes weet dat het niet vanzelf komt. Dat je niks cadeau krijgt. Hard werken. De moed erin houden. Nooit opgeven. En blijven lachen.

Hoe het verder gaat? Binnenkort zitten ze daar weer, rond die vergadertafel onder het systeemplafond. Tien mannen, en gelukkig - al blijft het te weinig - in elk geval ook weer twee vrouwen. Het gesprek kabbelt voort, tot ineens die klaterende lach klinkt, met de volumeknop net iets verder open dan gemiddeld. Alleen al met haar stem verrijkt ze de Kring. Met Agnes Mulder is het altijd een hard gelach.

Maar belangrijker nog: met haar ervaring, haar netwerk en haar persoonlijkheid is Agnes een aanwinst. Voor Drenthe, voor Noord-Nederland en voor onze Kring.Wie bin'n der slim wies mit.

Agnes, ik wens je een prachtig Nij Begun als commissaris van de Koning in Drenthe. Ik kijk ernaar uit om samen met je op te trekken.

Beste Agnes, Veul hail en zegen. En goa der veur!

(Foto: RTV Drenthe)