Hendri gaat naar Schier

Vlak voor Kerst verraste hij ons. Niet met een nieuwe motie, niet met een amendement of een inspirerend voorstel, maar met groot nieuws: burgemeester van Schiermonnikoog!   Burgemeester van ’t Ailand. Dat is geen carrièrestap, dat is een jongensdroom. Van Vesting Bourtange – waar in Groningen de Wijzen uit het Oosten vandaan komen – naar de noordelijkste gemeente van het land. Van wallen naar wad. Van kanonnen naar veerverbindingen. Het kan inderdaad nauwelijks mooier.

<meta charset="UTF-8" />

Gevaarlijk

Er zit iets gevaarlijks in het burgemeesterschap van Schiermonnikoog. Dan heb ik het niet over de sluipende annexatie van een steeds groter stuk van onze provincie, waarover in deze Staten regelmatig zorgen worden uitgesproken. Ook niet over de overtrokken reacties uit de Groninger politiek. Al heb ik de foto’s van Groninger Statenleden die achter een grote Groninger vlag door het dorp lopen natuurlijk zorgvuldig bewaard...

Ik heb het zelfs niet over de valkuil van vakantie. Het misleidende gevoel dat je gaat werken op een plek die we verder allemaal associëren met vrije tijd. En dat het dan werk blijkt te zijn. Zwaar werk zelfs soms. Het moeilijke zit in een kleine gemeenschap met bliksemsnelle verkiezingsuitslagen (altijd weer de wedstrijd met Renswoude), waarin iedereen elkaar kent en van elkaar afhankelijk is. Hoe vind je daar de balans tussen betrokkenheid en voldoende distantie? En hoe vervul je je kroonbenoemde rol op een manier die recht doet aan het ambt en aan de gemeente? Waddeneilanden staan niet bekend als bestuurlijk makkelijk.

vriendelijke stoorzender met een punt

Gelukkig heeft Hendri kunnen oefenen in Bourtange. En in de politiek. Zijn politieke reis begon in Vlagtwedde, als raadslid. In april 2015 kwam hij hier binnen bij Provinciale Staten voor GroenLinks. En sindsdien was hij… tja, hoe zullen we het netjes zeggen… moeilijk te missen. Als fractievoorzitter, als onze vertegenwoordiger bij het IPO, als commissievoorzitter, als gastdocent, als debater, als aanjager, als luis in de pels en soms ook gewoon als vriendelijke stoorzender met een punt.

Ecosysteem

Hendri deed dat altijd met overtuiging, met kennis van zaken en met een zichtbaar plezier in het vak. Zelfs als Statenlid in de klas - inclusief de klas van zijn eigen dochter - bleef je overeind. Dat is misschien wel de zwaarste bestuurlijke test die er bestaat.

Hendri valt hier al jaren op door zijn liefde voor woorden. Of lelijker gezegd: jouw wantrouwen tegen verkeerd gebruikte woorden. Onvergetelijk was zijn moedige strijd tegen het woord ‘ecosysteem’ in de provinciale economische visie. Een woord dat volgens Hendri biologisch thuishoorde in het Nationaal Park en niet in een beleidsstuk over bedrijfsparken. Zijn poging om het zuiver te houden via een amendement haalde het niet, maar zijn punt wel. Want iedereen hier wist: Hendri heeft een punt… ookal krijgt hij deze keer zijn zin niet.

bestuurlijke zorgvuldigheid of - jawel - de eierbal

Dat typeert hem. Hendri gebruikt de democratische instrumenten zoals ze bedoeld zijn: scherp, vasthoudend, soms eigenwijs, maar altijd vanuit betrokkenheid. Of het nu ging over gaswinning, Groningen Airport Eelde, bestuurlijke zorgvuldigheid of - jawel - de eierbal: Hendri wist elk onderwerp relevant te maken.

En nu gaat hij naar Schiermonnikoog. Een plek met rust, ruimte, natuur, toeristen, zeewind en… een kwetsbaar ecosysteem. Ik vermoed dat daar het woord voortaan wél veilig is.

Beste Hendri,

We verliezen hier een bevlogen Statenlid, een uitstekende commissievoorzitter en een collega met een herkenbaar geluid. Maar Schiermonnikoog krijgt er een betrokken, scherpe en menselijke burgemeester bij. En eerlijk is eerlijk: zo’n ruil kunnen wij met droge ogen verdedigen.

Namens Provinciale Staten: dank voor alles wat je hier hebt gebracht. Voor je inzet, je scherpte, je humor en je collegialiteit. We wensen je ongelooflijk veel succes, plezier en wijsheid op Schier. En mocht je ooit heimwee krijgen: de eierbal ligt hier nog steeds op je te wachten.

Dank je wel, en alle goeds!