De oproep op de mat

Er lag weer eens post op de deurmat. Dat gebeurt minder vaak dan vroeger. Rekeningen komen digitaal, nieuws lezen we op een scherm en veel berichten verdwijnen geruisloos in een inbox. Maar soms ligt er een envelop met iets wat je aandacht verdient.

 

De envelop met je stempas bijvoorbeeld. Het is eigenlijk een opmerkelijk stukje papier. Met die pas krijg je namelijk een uitnodiging om mee te doen aan iets dat groter is dan je eigen agenda van die dag. Een uitnodiging om mee te beslissen over je eigen omgeving.

 

Gemeenteraadsverkiezingen gaan niet over abstracte discussies ergens ver weg. Ze gaan over de plek waar je woont. Over het plein waar de markt staat. Over het park waar kinderen spelen. Over woningen, verkeer, scholen, sportvelden, energie, groen. Over de vraag hoe jouw stad, dorp of wijk er de komende jaren uitziet. Dat maakt deze verkiezingen misschien wel de meest tastbare vorm van democratie die we hebben.

Zet je in

Op de kieslijsten staan mensen die hier wonen. Mensen die je tegen kunt komen bij de supermarkt, langs het voetbalveld of op het schoolplein. Mensen die hebben besloten een flink deel van hun vrije tijd te besteden aan hun gemeente. Want gemeenteraadslid zijn doe je er niet even bij. Het kost veel avonden, veel dossiers en veel gesprekken met inwoners.

Waarom doen mensen dat? Omdat ze vinden dat hun stad of dorp het waard is om je voor in te zetten. Diezelfde gedachte geldt eigenlijk ook voor stemmen.

al die rode stippen die wij in de stemhokjes zetten

Stemmen is niet alleen een recht. Het is ook een klein gebaar, waarmee je zegt: dit is mijn plek, en ik vind het belangrijk hoe het hier gaat. Je hoeft geen expert te zijn, geen politiek dier, geen vaste bezoeker van raadsvergaderingen. Het enige wat nodig is, is de overtuiging dat jouw stem mag meetellen. En dat doet hij ook.

Doe mee

Gemeenten nemen besluiten die dagelijks voelbaar zijn. Waar gebouwd wordt. Hoe we omgaan met verkeer. Hoe we zorgen voor mensen die hulp nodig hebben. Hoe we onze dorpen en wijken leefbaar houden. Dat zijn keuzes waarover mensen verschillend denken. Sterker nog, dat hoort zo in een democratie.

Juist daarom hoop ik dat veel mensen meedoen. Op de dag van de verkiezingen is dat zeker het geval. In de stemlokalen zitten vrijwilligers die een dag van hun tijd geven om het stemmen mogelijk te maken. Buren, dorpsgenoten, mensen uit de wijk. Samen zorgen ze voor een solide en betrouwbaar kiesstelsel. Een proces waarin al die rode stippen die wij in de stemhokjes zetten, worden vertaald in raadszetels. En daarna in concrete maatregelen in de komende vier jaar.

Dat is misschien wel het mooiste eraan: het is van ons allemaal. Dus als die stempas op de mat ligt, beschouw hem dan vooral als wat hij is: een uitnodiging. Een uitnodiging om op te komen voor je dorp, je wijk, je stad. En om even langs het stemlokaal te gaan.